Solo is vandaag precies zeven jaar oud. De Spaanse
Netflix-film verscheen in 2019 op het platform, maar werd al in 2018 voltooid.
In die zeven jaar is de film nauwelijks verouderd. Integendeel. Solo
blijft indruk maken door zijn eenvoud, zijn fysieke benauwdheid en het
compromisloze portret van een man die letterlijk en figuurlijk vastzit.
De film is geregisseerd door Hugo Stuven en mede geschreven
door Santiago Lallana. Het verhaal is gebaseerd op het echte ongeluk van Álvaro
Vizcaíno, een Spaanse surfer die in 2014 van een klif viel op Fuerteventura.
Hij belandde op een afgelegen strand, zwaar gewond en volledig geïsoleerd. Geen
telefoon. Geen hulp. Alleen tijd, pijn en uitdroging.
In de film wordt Vizcaíno gespeeld door Alain Hernández. Hij
draagt vrijwel de hele film alleen. Dat is geen kleine opgave. Het verhaal
leunt nauwelijks op dialogen of actie. Alles draait om lichaamstaal,
ademhaling, geschreeuw en stilte. Hernández weet dat volledig te benutten.
Solo onderscheidt zich van veel andere
overlevingsfilms door het verhaal niet spannender te maken dan nodig.
Tegelijkertijd speelt een groot deel van de film zich af in het hoofd van
Álvaro. Door hallucinaties en herinneringen keert hij terug naar cruciale momenten
in zijn leven: zijn ouders, zijn zus, zijn ex-vriendin. Ook zijn beste vriend
verschijnt, die hem de avond voor het ongeluk vertelt dat hij naar Canada
vertrekt. De film maakt duidelijk dat deze val geen losstaand incident is, maar
het gevolg van een periode vol impulsieve keuzes en zelfdestructie.
De Spaanse pers was lovend. Cinemanía gaf de film
drie sterren en prees Hernández om zijn fysieke spel. De acteur beheerst
volgens de recensie “de volledige schreeuwschaal van wanhoop tot in perfectie”.
Fotogramas was eveneens positief en noemde Hernández het onbetwiste
zwaartepunt van de film, al werd de poging tot visuele poëzie als enigszins
gedateerd bestempeld.
Op IMDb staat de film op een 5,0. Dat cijfer zegt weinig.
Veel kijkers verwachtten tempo, actie of sensatie en kregen iets anders. Wie de
reacties leest, ziet een genuanceerder beeld.
Eén gebruiker schrijft: “Dit is
niet alleen een film over overleven, maar ook over liefde en relaties. Traag? Misschien. Maar zeker niet bedoeld
voor de superheldengeneratie.”
Een ander voegt daaraan toe: “Veel mensen geven deze film
een lage score zonder te beseffen dat hij gebaseerd is op een waargebeurd
verhaal. Hij is traag omdat het echt is. Dit is wat hij doormaakte. Geen
actievolle fictie, maar het rauwe, echte overleven van een man die alleen is.”
Zeven jaar na release voelt Solo nog altijd urgent.
Niet omdat het groots is, maar juist omdat het klein blijft. Het is een film
over fysieke kwetsbaarheid en mentale afrekening. Over iemand die pas tot
inzicht komt wanneer bewegen onmogelijk wordt. Benieuwd? Bekijk hieronder de
officiële trailer.
Blijf op de hoogte van jouw favoriete Netflix-films en
-series
Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een
(virtuele) koffie of steun
The
Nerd Shepherd door ons te volgen op
Facebook,
X,
Instagram en
Google Nieuws! Voor
de laatste updates over je favoriete
Netflix-series, word lid van onze
Alles over Netflix Facebook-groep. Zo mis je geen
enkel nieuwtje!