Het eerste seizoen van A Knight of the Seven Kingdoms
sluit af met een verrassend ingetogen finale. Geen gigantische veldslag, geen
politieke machtsgreep en geen spectaculaire cliffhanger. In plaats daarvan
kiest de serie voor iets dat beter past bij het verhaal van Ser Duncan the Tall
en zijn jonge schildknaap Egg: een persoonlijk afscheid dat tegelijk enorme
historische gevolgen heeft. LET OP: spoilers!
De belangrijkste gebeurtenis van het seizoen blijft de dood
van prins Baelor “Breakspear” Targaryen. Tijdens het Trial of Seven kiest de
troonopvolger ervoor om Ser Duncan te verdedigen. Niet omdat hij politiek
voordeel zoekt, maar omdat hij gelooft dat rechtvaardigheid belangrijk is. Die
keuze wordt hem fataal.
Baelor sterft nadat hij per ongeluk dodelijk wordt geraakt
door zijn eigen broer Maekar. De serie behandelt dit moment bewust sober. Geen
heroïsche muziek of grootse speeches. Alleen de harde realiteit dat een goede
man sterft door geweld dat hij zelf probeerde te stoppen.
George R. R. Martin benadrukte later hoe cruciaal deze
gebeurtenis is binnen zijn wereld.
Hij zei: “De dood van Baelor Breakspear, die
de erfgenaam van de troon was en volgens mij een sterke en competente koning
zou zijn geweest, en die sterft om de eer van een onbeduidende rondtrekkende
ridder te verdedigen. Hoe anders zou de geschiedenis van Westeros zijn geweest
als Baelor niet was gestorven? Dat zou enorm veel hebben uitgemaakt.”
Door Baelors dood wordt Maekar uiteindelijk koning. Zijn
bloedlijn leidt decennia later naar Aerys II, de Mad King. Zonder deze
gebeurtenis zouden de opstand van Robert Baratheon, de ballingschap van
Daenerys Targaryen en zelfs de terugkeer van draken mogelijk nooit hebben
plaatsgevonden.
De overwinning van Dunk
Hoewel Ser Duncan officieel wordt vrijgesproken na het Trial
of Seven, begint de finale met een gebroken man. Hij is zwaar gewond en kan
nauwelijks verwerken dat een prins zijn leven gaf om hem te redden.
Tijdens zijn gesprek met prins Maekar spreekt hij zijn
schuldgevoel openlijk uit:
“Als ik niet had gevochten, had u mijn hand en voet gekregen. Ik zat vanmorgen
onder de boom en vroeg me af: had ik er één kunnen sparen? Hoe kan een voet
ooit de prijs van het leven van een prins waard zijn?”
Die woorden tonen waar het verhaal werkelijk over gaat. Dunk
ziet zichzelf niet als held. Hij blijft een eenvoudige ridder zonder land of
titel. Het idee dat zijn eer belangrijk genoeg was om een troonopvolger te
laten sterven, voelt voor hem verkeerd.
Daarom weigert hij aanvankelijk alle aanbiedingen die hij
krijgt. Lyonel Baratheon wil hem naar Storm’s End halen. Maekar vraagt hem om
zijn zoon Egg verder op te leiden aan het hof. Dunk slaat beide voorstellen af.
Hij gelooft dat mensen in zijn omgeving alleen maar lijden. Pas later verandert
hij van gedachten.
Egg kiest zijn eigen toekomst
Na de begrafenis van Baelor wordt duidelijk dat Dunk vooral
bezorgd is om Egg. Hij heeft gezien wat het Targaryen-hof met Maekars oudere
zoons heeft gedaan. Daeron is een dronkaard geworden. Aerion is wreed en
gevaarlijk. Hij wil niet dat Egg dezelfde kant opgaat.
Zijn voorstel is eenvoudig: Egg blijft zijn schildknaap,
maar niet als prins. Hij moet reizen, leren en leven tussen gewone mensen.
Maekar weigert dit voorstel eerst. Het idee dat een prins rondtrekt met een
arme ridder past niet binnen de koninklijke logica. Toch verschijnt Egg later
alsnog bij Dunk om samen te vertrekken.
De slotonthulling maakt duidelijk dat Egg helemaal geen
toestemming had gekregen. Hij heeft zelf besloten te vertrekken. Dat moment
geeft de finale extra gewicht. Het is niet langer een verhaal over een ridder
die een prins begeleidt, maar over een jongen die bewust afstand neemt van
macht en privilege.
Wanneer Dunk volgens traditie een munt in een boom slaat ter
ere van zijn overleden mentor Ser Arlan of Pennytree, sluit hij symbolisch zijn
oude leven af. Samen rijden Dunk en Egg weg, richting Dorne. Hun reis begint
pas echt wanneer het seizoen eindigt.
Een serie verteld vanuit gewone mensen
Showrunner Ira Parker legde in
een interview met
Variety
uit waarom de serie zo anders aanvoelt dan eerdere verhalen uit Westeros:
“Wij vertellen het verhaal van onderaf. Alles wordt gezien vanuit Dunks
perspectief.”
Dat betekent dat koningen, prinsen en politieke intriges
altijd op afstand blijven. Zelfs wanneer grote historische gebeurtenissen
plaatsvinden, ervaart de kijker ze via iemand die nauwelijks begrijpt welke
gevolgen zijn keuzes hebben.
Volgens Parker blijft de serie dicht bij het werk van George
R. R. Martin. Over de lange termijn van het verhaal zei hij:
“Ook al kennen we niet elk detail van alle verhalen, we weten wel wat de grote
momenten zijn in het leven van Dunk en Egg. Daardoor lopen we niet tegen
dezelfde problemen aan als eerdere series.”
Hij gaf bovendien aan dat hij het verhaal het liefst door
het volledige leven van beide personages zou volgen, zelfs tot aan Eggs latere
kroning als koning Aegon V Targaryen.
Wat het einde betekent voor seizoen 2
De finale laat subtiel zien dat de gevolgen nog lang niet
voorbij zijn. Maekar ontdekt dat zijn zoon verdwenen is. De politieke
spanningen binnen de Targaryen-familie blijven bestaan. Tegelijk vormt de
recente burgeroorlog, de Blackfyre Rebellions, nog altijd een schaduw over
Westeros. “We bevinden ons vijftien jaar na een enorme burgeroorlog, en de wrok
en open wonden zijn nog steeds aanwezig,” aldus Parker.
Toch blijft A Knight of the Seven Kingdoms bewust
kleinschalig. Elk seizoen vertelt een afgerond avontuur. Geen geforceerde
spanning, maar een reis die stap voor stap groeit.
Blijf op de hoogte van jouw favoriete Netflix-films en
-series
Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een
(virtuele) koffie of steun
The
Nerd Shepherd door ons te volgen op
Facebook,
X,
Instagram en
Google Nieuws! Voor
de laatste updates over je favoriete Netflix-series, word lid van onze
Alles over Netflix Facebook-groep. Zo mis je geen
enkel nieuwtje!