Deze Netflix-serie weet hoe je een dystopisch verhaal écht overtuigend vertelt

De basis blijft sterk. Zowel de film als de serie zijn gebaseerd op de Franse graphic novel Le Transperceneige. De wereld is na een klimaatramp volledig bevroren. De laatste mensen op aarde overleven in een gigantische trein die constant in beweging moet blijven. Stilstand betekent de dood. Dat simpele uitgangspunt werkt nog steeds.

De film Snowpiercer uit 2013, geregisseerd door Bong Joon-ho, gebruikte die trein als een harde en heldere metafoor voor sociale ongelijkheid. Elke wagon stond voor een klasse. Achterin leefde de onderklasse in ellende. Vooraan heersten luxe en macht. De film was compromisloos, strak verteld en messcherp in zijn maatschappijkritiek.

De tv-serie kiest bewust een andere invalshoek. Dat is vanaf de eerste aflevering duidelijk. In plaats van een revolutionair verhaal staat een moordonderzoek centraal. Daveed Diggs speelt Andre Layton, een voormalige rechercheur uit de achterste wagons. Hij wordt ingeschakeld om een moord op te lossen. Tegenover hem staat Jennifer Connelly als Melanie Cavill, het gezicht van orde en discipline aan boord van de trein.

Daarmee verandert de toon. De serie is minder allegorisch en meer procedureel. Elk seizoen bouwt voort op machtsverschuivingen, geheimen en politieke intriges binnen de trein. Dat levert spanning op, maar het haalt ook de scherpte weg die de film zo bijzonder maakte. De kritiek op klasse en klimaat is aanwezig, maar vaker impliciet en soms zelfs ondergeschikt aan het plot.

De makers hebben altijd benadrukt dat de serie geen vervolg is op de film. Het is een losstaand verhaal dat teruggrijpt op het bronmateriaal. Dat is een begrijpelijke keuze, maar het werkt niet altijd in het voordeel van de serie. Waar de film durfde te snijden en te confronteren, kiest de serie regelmatig voor een veilig verhaal dat past binnen een mainstream sci-fi­thriller.

Dat betekent niet dat Snowpiercer als serie mislukt is. Integendeel. Wie de vergelijking met de film loslaat, krijgt een degelijk opgebouwde dystopische reeks met sterke en consistente wereldbouw. De trein voelt als een gesloten samenleving met eigen regels, mythes en machtsstructuren. Vooral in latere seizoenen groeit het verhaal uit tot meer dan alleen een moordmysterie.

De kracht van de serie zit in de details: de sociale hiërarchie, de manier waarop informatie wordt gecontroleerd en hoe schaarste wordt gebruikt als machtsmiddel. Dat alles wordt rustig uitgewerkt. Soms traag, soms effectief. Verwacht geen intellectuele mokerslag zoals in de film, maar wel een verhaal dat blijft doorontwikkelen.

Wie Snowpiercer kijkt met realistische verwachtingen, krijgt een solide sci-fi­serie die genoeg te zeggen heeft om te blijven boeien. Het is geen vervanging voor de film van Bong Joon-ho. Dat hoeft ook niet. Als op zichzelf staande serie is Snowpiercer absoluut de moeite waard, zeker voor kijkers die houden van dystopische verhalen met politieke onderstromen en karaktergedreven conflicten.

Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een (virtuele) koffie of steun The Nerd Shepherd door ons te volgen op Facebook, X, Instagram en Google Nieuws! Voor de laatste updates over je favoriete Netflix-series, word lid van onze Alles over Netflix Facebook-groep. Zo mis je geen enkel nieuwtje!