De nieuwe bioscoopfilm "Only You" stelt de vraag centraal: "Wat te doen wanneer je ongeneselijk ziek bent en smoorverliefd wordt op iemand die op het punt staat om te trouwen?" De romantische dramafilm met Egbert-Jan Weeber en Claire Bender doorbreekt het gebruikelijke romantische format dat we vaak in de Nederlandse bioscopen zien. "Only You" durft thema's aan te snijden waar andere films zich niet aan wagen en belooft een unieke bioscoopervaring te worden.
Ter gelegenheid van de nieuwe bioscoopfilm spraken we met Egbert-Jan Weeber over zijn rol als Arthur. We vroegen hoe hij zich heeft voorbereid op zo'n ingrijpende rol. Ook kijken we nog even terug op zijn carrière en de toekomst van deze geprezen "Van God Los" en "Michiel de Ruyter"-acteur.
“Ja, ik denk dat “Only You” op het eerste gezicht lijkt op een typische romantische komedie, maar toch is het een romantisch verhaal met een uniek en minder voorspelbaar thema. Veel romantische komedies gaan over een vrouw in de dertig die ontevreden is met haar leven, een slechte relatie heeft en dan plotseling de perfecte partner vindt. In “Only You” komen twee mensen door toeval bij elkaar samen die eigenlijk voor elkaar bestemd zijn, maar waarvan hun liefde uiteindelijk onmogelijk blijkt te zijn. Daarom draait het in de film ook om het vieren van het leven en het koesteren van hoop. Dat is wat ik zo mooi vind aan deze film.”
“De film draait om het vieren van het leven, om het maximale eruit te halen. Ik stel mezelf voor, als je met één been in de dood staat of je hebt niet lang meer te leven, dan ga je echt genieten van elke minuut, elke dag of elke week die je dan nog hebt. Zonder te lijden, want er zijn ook mensen die ernstig ziek zijn en ondraaglijk lijden.
Stel nu dat je het leven nog draaglijk kunt maken en dat je mede daardoor heel dankbaar bent voor het leven en dat er zoveel te beleven valt, vooral op de momenten dat je je goed voelt. Ik heb daar veel over gelezen en het is bijzonder hoe mensen kunnen genieten van de kleine dingen in het leven die we vaak als vanzelfsprekend beschouwen. Zeker wanneer je ook nog eens verliefd wordt, en zij op jou.”
“Ik zou voor passie kiezen. Maar passie kan op een gegeven moment ook stabiel of normaal worden, je raakt toch gewend aan elkaar. Hoe dan ook, ik zou niet voor de veilige weg gaan of keuzes maken alleen omdat je familie bepaalde verwachtingen heeft. Vaak zijn het toch wel familieleden of ouders die zeggen: “doe dit, doe dat”.
Zelfs in deze moderne tijd komt dat nog steeds voor. Probeer je hart te volgen, doe niet alles met je verstand. Al moet je ook niet blindelings je schepen achter je verbranden. Ik zou in ieder geval iedereen aanraden meer op je hart te vertrouwen dan op je verstand. Want je hart weet ook wanneer je verkeerde keuzes maakt of dom bezig bent.”
“Absoluut, intuïtie is inderdaad belangrijk. Het is ook goed om je hoofd bezig te houden, om te blijven leren en jezelf te blijven ontwikkelen. Het betekent niet dat je bijvoorbeeld alleen nog maar gaat wandelen of surfen. Als je daar echt gelukkig van wordt, dan moet je dat natuurlijk wel doen.”
“Er zijn zeker acteurs die fulltime kunnen werken, maar die bevinden zich vaak in het buitenland, waar ze meer geld verdienen. Sommigen hebben een vaste positie bij een toneelgezelschap en als je eenmaal bij een goed gezelschap zit, zit je over het algemeen wel veilig. Maar als je net onder dat niveau zit, moet je echt een sterke wil hebben om het vol te blijven houden. Dus het is zeker niet gemakkelijk, vooral niet in de muziek- en filmindustrie.
Als je weet dat je talent hebt, moet je ervoor gaan. Het kan altijd gebeuren dat je faalt, maar dan kun je altijd nog iets anders gaan doen. Het is beter spijt te hebben van de dingen die je wél hebt geprobeerd, dan van de dingen die je niet hebt gedaan. Ik ben hier zelf ook wel mee bezig, het leven als acteur is een onzeker bestaan. Je weet nooit precies wat je volgend jaar gaat doen. Het kan ook gaandeweg je leven veranderen, dat je bijvoorbeeld uiteindelijk een andere weg inslaat.”
“Het is natuurlijk niet de bedoeling dat het duidelijk zichtbaar is in deze film, maar het lijkt me een bijzonder gegeven als je bijvoorbeeld bent opgegeven of ongeneselijk ziek bent. Ik heb veel respect voor mensen die blijven vechten om beter te worden. Maar vooral het punt waarop je opgegeven bent en begint te accepteren: “Hey, ik ga dood”. Ergens heeft dat ook iets spiritueels, want dan kom je terecht op de dingen in het leven die echt belangrijk zijn: familie, vrienden, liefde. In dat opzicht is Arthur eenzaam, want hoewel hij een beste vriend heeft, was hij vooral gericht op zijn carrière. Dingen als geld of een leuk huis zijn dan niet meer belangrijk. Het gaat dan echt om de vraag: heb je fijne mensen om je heen, heb je mooie herinneringen?"
"Ik moest denken aan mijn oma die uiteindelijk aan kanker is overleden. Maar goed, zij kreeg op het eind morfine waardoor je toch een soort waas over je heen krijgt. Maar hoe bereid ik mezelf op zoiets voor? Ik heb vooral veel gerepeteerd op het opnieuw verliefd worden en niet zozeer op het spelen van de ziekte. In het verleden heb ik al een rol gespeeld waarin ik doodziek was en dat was wel zichtbaar. Toen voelde ik een bepaalde verlichting, een gevoel van loslaten… of een zekere berusting. Je maakt je niet meer druk om de kleine dingen, zoals dat de aardappelen plotseling zo duur zijn bij de Aldi. In de film zie je dus niet heel duidelijk dat ik ziek ben. Je kunt bijvoorbeeld al een scène spelen door geen water te drinken, zodat je een drogere mond krijgt. Dat soort details kunnen worden gebruikt om toch een vreemde sfeer te creëren. Of je zorgt ervoor dat je een beetje rode ogen hebt. Er zijn bepaalde scènes waarin ik vanuit die gedachten acteer, waarbij ik af en toe wegzak in vermoeidheid. Het draait allemaal om subtiele details in deze rol.”
“Nee, want als je zo twijfelt en dan zoiets doet vlak voordat je gaat trouwen, dan denk ik dat je niet genoeg wilt. Er is waarschijnlijk ergens iets dat ervoor zorgt dat je het zelf saboteert of laat mislukken. Als zij had gezegd: “Ik twijfel”, en hij had gezegd: “Ik ga dood”, dan was er waarschijnlijk niets gebeurd. Maar nee, ze zijn er volledig voor gegaan dat weekend.”
“Nou, het grappige is dat ik momenteel in een fase van mijn carrière of leven zit waarin ik me aan het oriënteren ben op andere mogelijkheden voor een wat stabieler leven. Ik zeg niet dat ik wil stoppen met acteren, maar ik ben wel aan het verkennen of er andere dingen zijn die me een gevoel van stabiliteit kunnen bieden. Het is niet zo dat ik acteren niet leuk vind, maar soms vind ik het lastig om van auditie naar dit, naar dat, naar zus en zo te gaan… het is nooit stabiel, het is nooit hetzelfde, het is nooit saai.
Dus op dit moment ben ik bezig met heroriëntatie, zeg maar. Ik heb ook wel eens een actrice horen zeggen: “Ik stop met acteren”, dat zul je mij niet horen zeggen. Ik ben wel op een punt beland waarop ik wacht op iets dat echt helemaal goed voelt. Tot die tijd ben ik bezig met… ik weet eigenlijk niet eens hoe ik het moet zeggen… andere dingen doen!”
“Van God Los, ja. Met Tygo Gernandt, Mads Wittermans, Angela Schijf, en Pieter Kuijpers als regisseur. Dat gaf echt een adrenalinekick. Het liefst zou ik altijd dat soort films willen maken, waarin je elkaar volledig meesleept en als collectief samenwerkt. Dan is acteren op zijn mooist. Ik moet zeggen dat Michiel de Ruyter ook fantastisch was! Met Batavia-schepen vol met 400 figuranten en natuurlijk de scènes met Charles Dance. Alles was groots en het gaf echt een kick! Ik heb ook goede herinneringen aan “Moeder, ik wil bij de Revue” en “Oesters van Nam Kee” was mijn eerste bioscoopfilm, dat was ook een avontuur. Ja, ik heb veel goede herinneringen!”
“Ik heb een paar afleveringen gezien, maar niet veel. Volgens mij zaten er wel hele toffe afleveringen tussen.”
“Nou, dat weet ik niet. Volgens mij was Willem wel een heel ambitieus mannetje. Maar hij was ook, zeker in de film, geen trouwe partner. Ik denk dat hij ook een dubbelleven leidde. In de film wordt hij neergezet als een soort eigenaardige ballerina die iets te bewijzen heeft, maar daardoor ook jaloers was op een echte held zoals Michiel de Ruyter. Nee, ik zou hem niet als minister-president willen hebben. Als je het over die film hebt, zou je eerder Michiel de Ruyter als leider willen hebben, maar ik weet niet hoe Michiel in het echt was.
Kijk, in het geval van Willem was het vanwege zijn adellijke afkomst dat hij op die troon terechtkwam. Dat betekent niet per definitie dat hij de meest geschikte persoon was, denk ik. Ja, het waren heel andere tijden! Of hij een groot staatsman was? Er zijn schilderijen waarop hij als een soort zonnekoning op een paard zit. Ik moet eerlijk zeggen dat ik te weinig van de geschiedenis weet om daar een oordeel over te vellen.
Maar het personage dat ik in de film speel, zou ik niet op de troon zetten. Aan de andere kant, hij vocht wel voor het land en sloot een overeenkomst met de Engelsen. Hij wilde gewoon dat het Huis van Oranje zou blijven bestaan. Als we het dan hebben over landsbelang, zou je kunnen zeggen dat de staatsgezinden beter waren, maar dat waren natuurlijk ook alleen maar rijke bankiers. Dan heb je nog de prinsgezinden, die hun kastelen en dergelijke veilig wilden stellen.”
“Oh ja, de kerk. Vaak is het volk altijd degene die de nadelen ondervindt, net zoals dat nu ook het geval is. Steeds stijgende gasprijzen en andere problemen. Ik vind het een hele ingewikkelde tijd wat dat betreft. En dat Rutte nu vertrekt, ik ben benieuwd wat er gaat gebeuren. Ik zie hem ook nog wel eens zeggen: “Nee ik blijf toch.” Of als straks Kaag opeens aan het roer komt te staan, dat wordt ook wat.”
“Dat “Only You” vooral draait om twee mensen in een huis. Het was een bijzondere ervaring voor mij, vooral omdat ik veel scènes deelde met Claire, die een geweldige actrice is, en we gewoon met z’n tweeën in een leeg huis zaten en veel gesprekken hadden met elkaar. Dat was voor mij bijzonder om te doen, aangezien het een heel ander soort film was waar ik normaal aan werk.”
Onze oprechte dank gaat uit naar Egbert-Jan voor het geweldige gesprek, en we wensen hem het allerbeste voor de toekomst. Ondertussen kijken we vol enthousiasme uit naar "Only You". Deze romantische film is vanaf 3 augustus te zien in de bioscoop.
Genoten van het artikel? Trakteer ons op een (virtuele) koffie of steun The Nerd Shepherd door ons te volgen via Facebook, Twitter en Instagram!