Recensie: 'Evil Dead Burn' – Dit nieuwste deel is het meest evil tot nu toe

Nadat haar man William is omgekomen bij een auto-ongeluk, verblijft Alice (Souheila Yacoub) bij zijn familie om samen zijn dood te verwerken. De familie bestaat uit de vader, moeder en oma van William, zijn broer en diens vriendin. Het verblijf van Alice verloopt niet heel soepel en er hangt een onprettige sfeer in de lucht. Het duurt dan ook niet lang voordat het kwaad zich in dit gezin nestelt en gezinsleden in Deadites veranderen. Het wordt een familiebijeenkomst uit de hel.

In 2013 werd de franchise nieuw leven ingeblazen met het simpelweg getitelde Evil Dead. Met die film werd ook een nieuwe toon aangeslagen. Van de comedy en slapstick, waar met name Evil Dead II en Army of Darkness om bekendstaan, werd afscheid genomen. De film uit 2013 werd serieus en veel grauwer van toon. Daarmee keerde de reeks meer terug naar de basis van het allereerste deel. Ondanks wat verdeeldheid - wat inherent is bij reboots - sloeg de film wel aan en werd deze goed ontvangen door critici en fans. De volgende film, Evil Dead Rise, borduurde voort op dezelfde toon en vibe. Deze nieuwste film, Evil Dead Burn, doet in feite hetzelfde, alleen gooit die er nog een schepje bovenop.

Al vanaf de allereerste film zijn de drie oorspronkelijke makers er nog steeds bij. Regisseur Sam Raimi, acteur Bruce Campbell en producent Rob Tapert hebben nog altijd de controle over hun franchise en IP (intellectual property). Daarmee beschermen ze hun eigen universum, wat tot nu toe altijd goed heeft uitgepakt. Zij zorgen ervoor dat de verhaallijnen passen binnen het canon van de films en bepalen onder meer welke regisseur het op zich mag nemen. Wel krijgt de regisseur genoeg creatieve vrijheid om binnen dit universum zijn eigen ding te kunnen doen.

Dit keer is het de Franse regisseur Sébastien Vaniček die aantreedt. Drie jaar geleden debuteerde hij met Vermines, een erg gave, spannende en claustrofobische horrorfilm waarin mensen vastzitten in een flatgebouw dat overspoeld wordt door spinnen. Die film trok de aandacht van het drietal Raimi, Campbell en Tapert. Na het zien ervan hebben ze Vaniček meteen benaderd met de vraag of hij de nieuwe Evil Dead wilde maken. En zo stond hij ineens aan het roer van dit nieuwe deel.

Vaniček levert hier een Evil Dead-film af die een stapje verder gaat dan de voorgaande delen. Hij laat er dan ook geen gras over groeien. Al direct in de opening wordt iemand bewerkt met vishaken en iemand anders levend gekookt. Het zet meteen de toon voor wat er nog komen gaat. En dat wat er komen gaat is bruut, bloederig, naargeestig en gemeen.

Vanaf het moment dat het kwaad zich in het gezin nestelt en de eerste bewoner is omgeturnd tot een Deadite, gaat het flink los in deze film. Liefhebbers van de nodige gore en geweld gaan hier volop aan hun trekken komen. Zo is er een dame die op gewelddadige wijze aangevallen wordt in een auto, iemand die zichzelf meerdere malen in het hoofd schiet, een hoofd dat minutenlang tot pulp geslagen wordt en nog een hele zwik aan bloed en gruwelijkheden. Het lijkt wel alsof deze Franse regisseur de New French Extremity-wave nieuw leven in wilde blazen.

Maar naast het geweld toont Vaniček zich op andere vlakken ook een begenadigd regisseur. Zo zitten er een aantal oogstrelend mooie shots in, weet hij het geweld heerlijk gemeen te maken en bouwt hij de spanning op bepaalde momenten goed op. Tijdens de dinerscène met de hele familie wordt de spanning bijvoorbeeld sterk opgevoerd, omdat je voelt dat er iets staat te gebeuren. Er zitten wat gave set pieces in waarin lichamen rondgegooid worden en hij weet dat te combineren met een aantal effectieve en coole camera shots. Ook weet hij er een stukje zwarte humor in te verwerken, waarmee de film elementen uit het origineel niet vergeet.

Het is alleen jammer dat Vaniček niet de hele film consistent weet te zijn. De momenten van spanning die hij opvoert, zijn helaas te schaars, niet alle personages krijgen genoeg tijd voor ontwikkeling, de humor valt iets te veel in herhaling en het camerawerk is soms te veel in your face, waardoor het afleidt. Maar de grootste zonde is wel een onderdeel van de finale. Ik zal er verder niet te veel op ingaan, maar er is een cgi-keuze gemaakt die niet bij Evil Dead past. Zeker dit element, en ook het vileine karakter van de film, zal ongetwijfeld voor verdeeldheid zorgen.

Toch weten de kritiekpunten niet te overheersen. Er is genoeg spektakel en geweld te zien en te beleven, het gemene karakter is wat mij betreft een plus en het is eigenlijk gewoon weer fijn om een nieuwe Evil Dead te zien. Als geheel is het dan ook een erg prettige toevoeging aan de reeks. We zijn nu zes films verder en er is nog geen slechte film te vinden binnen deze franchise.

Voor het nieuwe, zevende deel zal regisseur Francis Galluppi het stokje overnemen. Hij wist een paar jaar geleden een enorm dikke verrassing af te leveren met The Last Stop in Yuma County. Evil Dead Wrath staat voor 2028 gepland. Oh ja, blijf trouwens zitten bij de aftiteling. Je krijgt nog twee stingers te zien: een mid-creditscene en een post-creditscene. Die laatste is ongetwijfeld een voorbode voor het nieuwe deel.

★★★½☆☆

Evil Dead Burn draait nu in de bioscoop. Bekijk hieronder de officiële trailer.

Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een (virtuele) koffie of steun The Nerd Shepherd door ons te volgen op Facebook, X, Instagram en Google! Voor de laatste updates over je favoriete Netflix-series, word lid van onze Alles over Netflix Facebook-groep. Zo mis je geen enkel nieuwtje!