Vanaf 24 februari is Smallville te zien op Netflix. Dat heeft de streamingdienst vandaag bekend gemaakt. Daarmee krijgt een nieuwe
generatie kijkers de kans om de jonge jaren van Clark Kent te volgen. De serie
liep oorspronkelijk van 2001 tot 2011 en groeide uit tot een van de
langstlopende sciencefictionseries in Noord-Amerika. Tien seizoenen lang staat niet
Superman centraal, maar de weg ernaartoe. Smallville is ontwikkeld door Alfred Gough en Miles
Millar en gebaseerd op het personage Superman uit de DC Comics van Jerry Siegel
en Joe Shuster. De serie volgt Clark Kent, gespeeld door Tom Welling, in het
fictieve dorp Smallville in Kansas. Hij is een tiener met bijzondere krachten
die hij nog niet volledig begrijpt.
De eerste vier seizoenen draaien vooral om Clarks
middelbareschooltijd. Zijn relatie met buurmeisje Lana Lang, gespeeld door
Kristin Kreuk, vormt een belangrijk onderdeel van het verhaal. Daarnaast is er
zijn vriendschap met Lex Luthor, vertolkt door Michael Rosenbaum. Die
vriendschap ontwikkelt zich langzaam tot een rivaliteit die de basis legt voor
de latere strijd tussen Superman en Lex Luthor.
Vanaf seizoen vijf verschuift de focus. Clark wordt
volwassen en verhuist uiteindelijk naar Metropolis. Daar gaat hij werken bij de
Daily Planet. Ook Lois Lane, gespeeld door Erica Durance, krijgt een grotere
rol. De serie introduceert in deze latere seizoenen meerdere bekende
DC-personages, zowel helden als schurken.
Bij de ontwikkeling van de serie hanteerden Gough en Millar
een duidelijke regel: “no tights, no flights”. Dat betekende dat Clark geen
Superman-pak droeg en niet als volwaardige superheld door de lucht vloog. De
nadruk lag op zijn persoonlijke ontwikkeling. De makers wilden laten zien welke
ervaringen en keuzes hem vormen tot de Man of Steel.
Die aanpak zorgde voor een serie die meer weg had van een
tienerdrama met bovennatuurlijke elementen dan van een traditionele
superheldenserie. Tegelijk bleef de band met de Superman-mythologie duidelijk
aanwezig.
Smallville ging op 16 oktober 2001 in première op de
Amerikaanse zender The WB. De pilot trok 8,4 miljoen kijkers en vestigde
daarmee een kijkcijferrecord voor de zender. Vooral in de doelgroep 12 tot 34
jaar scoorde de serie sterk.
Na vijf seizoenen fuseerden The WB en UPN tot The CW. De
serie verhuisde mee en bleef daar tot het tiende en laatste seizoen, dat
eindigde op 13 mei 2011. Gemiddeld trok de serie 4,34 miljoen kijkers per
aflevering. Seizoen twee was het populairst met gemiddeld 6,3 miljoen kijkers.
Aan het einde van de reeks had Smallville meer
afleveringen dan Stargate SG-1 en werd het de langstlopende
Noord-Amerikaanse sciencefictionserie op basis van afleveringaantal.
De serie werd meerdere keren bekroond. In 2002 won Smallville
een Emmy voor beste geluidsmontage voor de pilotaflevering. Later volgden nog
twee Emmy’s in dezelfde categorie, onder meer voor de afleveringen “Arrival” en
“Bizarro”. Daarnaast ontving de serie verschillende Teen Choice Awards.
Opvallend was de steun van Christopher Reeve, die in de
jaren zeventig en tachtig Superman speelde in de bioscoopfilms. Hij maakte twee
gastoptredens in Smallville en sprak positief over de kwaliteit van het
acteerwerk, het scenario en de speciale effecten.
Na de finale in 2011 werd het verhaal voortgezet in
stripvorm onder de titel Smallville Season 11. Deze comicreeks liep van
april 2012 tot november 2014. Daarnaast verschenen er young adult-romans,
officiële soundtracks en diverse merchandise.
Alle seizoenen van
Smallville zijn vanaf 24 februari te
zien op
Netflix. Bekijk hieronder de officiële trailer.
Blijf op de hoogte van jouw favoriete Netflix-films en
-series
Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een
(virtuele) koffie of
steun
The Nerd Shepherd door ons te
volgen op
Facebook,
X,
Instagram en
Google
Nieuws! Voor de laatste updates over je favoriete
Netflix-series, word
lid van onze
Alles
over Netflix Facebook-groep. Zo mis je geen enkel nieuwtje!