John Carpenter's Toxic Commando barst het
speelveld op met precies de over-the-top energie die je verwacht van een game
die de naam draagt van cultregisseur John Carpenter. Het spel probeert zijn
kenmerkende filmstijl te vertalen naar een interactieve ervaring, en dat levert
een luidruchtige, chaotische en vaak bijzonder vermakelijke coöperatieve
shooter op. Niet alles raakt even goed, maar stijl heeft het in overvloed.
Het uitgangspunt is heerlijk absurd. In een nabije toekomst
loopt een experiment met de aardkern volledig uit de hand, met een
apocalyptische wereld als gevolg. Het resultaat: neonverlichte troep, overal
mutanten en een sfeer die rechtstreeks lijkt weggelopen uit een foute jaren
tachtig horrorfilm. Alles ademt camp, van de uitzinnige vijanden tot de
knipogende dialogen. Subtiel is het nergens, maar dat is juist de charme.
De kern van de game is simpel en effectief: samen knallen,
overleven en doelen halen. Je speelt als een huurling die mutantengolven te
lijf gaat, en dat doe je het liefst met vrienden. De gunplay voelt lekker
stevig; wapens knallen zoals ze horen te knallen. Het spel moedigt je aan om
vol in de aanval te gaan, wat regelmatig uitmondt in chaotische gevechten van
dichtbij waarbij alles ontploft, beweegt en schreeuwt tegelijk.
Waar Toxic Commando echt indruk maakt, is
in de presentatie. De soundtrack pompt synths alsof je in een vergeten
horrorfilm zit, terwijl het beeldscherm wordt gevuld met felle kleuren en
overdreven gore. Vijanden spatten uit elkaar in giftige smurrie, explosies
vullen het scherm en de omgevingen, van kapotte snelwegen tot smerige
industrieterreinen, zien er heerlijk groezelig uit. Alles klopt visueel: dit is
een game met een duidelijke smoel.
Maar onder al dat spektakel schuilt ook wat herhaling.
Missies volgen vaak hetzelfde stramien: verdedig dit, pak dat, overleef nog een
golf. Met vrienden blijft dat leuker, omdat iedere pot anders aanvoelt door de
samenwerking. Alleen spelen kan echter sneller eentonig worden. Ook de vijanden
zien er weliswaar verschillend uit, maar gedragen zich niet altijd verrassend
genoeg om echt te blijven boeien.
Er is genoeg te verdienen en vrij te spelen, nieuwe wapens,
upgrades en aanpassingen houden je even bezig. Toch voelt het geheel wat
oppervlakkig als je er langer in duikt. Het spel kiest duidelijk voor direct
plezier boven ingewikkelde systemen. Dat maakt het toegankelijk en lekker vlot,
maar misschien ook wat minder blijvend.
Onder de streep is John Carpenter's Toxic Commando vooral
een game die weet wat het wil zijn: een explosieve, rommelige en heerlijk foute
shooter. Het herdefinieert het genre niet, maar biedt wel een energieke en
memorabele rit. Wie zin heeft in ongecompliceerde chaos met een flinke knipoog,
zit hier precies goed.
John Carpenter's Toxic Commando is nu verkrijgbaar voor Xbox, PlayStation en Steam.
Blijf op de hoogte van jouw
favoriete games
Heb je genoten van dit artikel?
Trakteer ons dan op een
(virtuele) koffie of steun
The Nerd Shepherd door ons
te volgen op
Facebook,
X en
Instagram! Voor de
laatste updates over je favoriete films, series en games, word lid van onze
Facebook-groep en abonneer je op het YouTube kanaal van
Insight. Zo mis je écht geen enkel nieuwtje!