Recensie: 'The Furious' – Is dit vechtspektakel dan de nieuwe 'The Raid'?

Zoals wel vaker met diverse actiespektakels is het plot oersimpel. Denk bijvoorbeeld aan Mad Max: Fury Road, wat niet veel meer was dan van A naar B rijden. Of aan The Raid, waarin iemand zich omhoog vecht in een flatgebouw om een drugsbaas uit te schakelen, en waarmee je dan ongeveer de hele film hebt samengevat. Ook in The Furious is het plot ondergeschikt en van het formaat kleine teennagel. In deze film wordt het dochtertje van Wang Wei ontvoerd door mensensmokkelaars. Aan hem de taak om zijn dochter terug te halen. Onderweg krijgt hij hulp van iemand die deze ontvoerders ook op de hielen zit. Wat volgt, zijn talloze achtervolgingen en setpieces met veel spectaculaire actie en choreografie.

De vader wordt gespeeld door Xie Miao (een rol waarin hij niet spreekt), een wat minder bekend gezicht in het Westen, maar wel iemand die inmiddels ruimschoots zijn sporen verdiend heeft in de Hongkongse cinema met films als Hunt the Wicked en The Monkey King. Daarnaast zien we Joe Taslim, die hier inmiddels iets meer bekendheid geniet. Dat is met name dankzij The Night Comes for Us, de serie Warrior en onder andere Mortal Kombat, waarin hij te zien was als Sub-Zero. Ook altijd fijn om te zien is buitenaardse vechtmachine Yayan Ruhian, die vooral bekend werd door zijn rol als Mad Dog in The Raid.

De regie is in handen van Kenji Tanigaki, die bekendheid verwierf met zijn choreografie en stuntwerk in Aziatische films zoals Rurouni Kenshin, Raging Fire en het twee jaar geleden verschenen Twilight of the Warriors: Walled In - een geweldige Hongkongse actieprent met onder andere de legendarische Sammo Hung. Ditmaal staat hij volledig achter de camera als regisseur en maakt hij heel duidelijk dat hij het in zich heeft om een film van buitencategorie te maken.

Tanigaki was als jonge kerel een groot bewonderaar van Jackie Chan. Sterker nog, Chan is de reden dat hij in de filmwereld wilde werken en uit Japan vertrok om stuntman te worden. Hij wist zelfs als enige Japanner toe te treden tot The Hong Kong Stuntman Association. Hij werkte vervolgens met vele grote namen en heeft ook al meerdere prijzen gewonnen voor stuntwerk en choreografie. Jarenlang werkte hij ook samen met Donnie Yen in zijn stuntteam, die een mentor voor hem werd. Zijn ervaringen zijn allemaal goed terug te zien in The Furious, waarin de Hongkongse invloeden voelbaar en zichtbaar zijn.

Maar Tanigaki weet ook een eigen stijl te creëren, waardoor de actie en gevechten fris ogen en aanvoelen. Een van zijn elementen is dat de diverse personages unieke gevechtsstijlen hebben. Zo is er eentje geïnspireerd door de game Street Fighter en de stijl die acteur Joey Iwanaga gebruikt, is overduidelijk een ode aan Jackie Chans voormalige bodyguard Ken Lo in Drunken Master II. Degenen die die film gezien hebben, zullen Lo's kenmerkende beenwerk ongetwijfeld herkennen, inclusief het maatpak.

Niet geheel nieuw, maar wel typisch voor Aziatische actiefilms is het gebruik van wide framing. Tanigaki doet dat hier ook veelvuldig: de camera neemt meer afstand waardoor je de gevechten regelmatig in hun geheel ziet. Dit in tegenstelling tot Amerikaanse films waar je vaak krappe close-ups met shaky cam ziet, die vaak worden gebruikt om tekortkomingen van acteurs of stunt doubles te verbergen. De vele gevechten en de ruimtes waarin deze zich afspelen, laten hier duidelijk zien dat je te maken hebt met acteurs en stuntmensen die niets hoeven te verbergen. Ook het finale gevecht, waarin vijf man het tegen elkaar opnemen, is zeer noemenswaardig. De regisseur laat ook nog eens de camera tussen alle gevechten en hectiek door 'zweven', wat eens te meer bewijst welk een ongelooflijk talent en briljante actie hier worden geëtaleerd.

Maar toegegeven, The Furious komt niet geheel zonder een paar aanmerkingen. Zo zitten er een paar ietwat overduidelijke, zij het kortstondige, cgi-momenten in. Onder meer een aanrijding en iemand die als een ijsblok is ingevroren en wordt onthoofd. Ook de keuze om de film een zo internationaal mogelijk karakter mee te geven door het merendeel in het Engels op te nemen, pakt niet overal even goed uit; acteurs die gedubd zijn, komen soms wat knullig over. Hoewel de film uiteraard doorspekt is met het nodige vechtgeweld, wordt het op een paar momenten na niet zo bloederig en rauw als het grauwe en 'realistische' geweld in The Raid.

Maar goed, het zijn wellicht slechts futiliteiten in een verder waanzinnig sterke actiefilm. De film gaat als een razende, er zijn een hoop geweldige setpieces, de gevechten en choreografie zijn buitengewoon goed en dit is ook allemaal uitstekend in beeld gebracht en te volgen. Je krijgt hier dan ook serieus ongekend knappe en waanzinnige actie voorgeschoteld. En dat is uiteindelijk toch waar het voor het grootste gedeelte om draait in een film als deze. De vergelijking met The Raid is zeker niet gek en zelfs niet misplaatst; het is immers zeldzaam om vechtactie van dit niveau te zien sinds die film. Maar toch... The Raid is still the one to beat!

★★★★☆

The Furious draait nu in de bioscoop. Bekijk hieronder de officiële trailer.

Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een (virtuele) koffie of steun The Nerd Shepherd door ons te volgen op Facebook, X, Instagram en Google! Voor de laatste updates over je favoriete Netflix-series, word lid van onze Alles over Netflix Facebook-groep. Zo mis je geen enkel nieuwtje!