Recensie: 'The Cycle of Love' – Op de fiets van India naar Zweden voor de liefde

De meeste gesprekken zijn spontaan en zonder draaiboek opgenomen met omstanders, uit de tijd dat Pradyumna Kumar Mahanandia (PK als roepnaam) zelf in 1977 de fiets-/treinreis maakte vanuit India om zijn Zweedse geliefde op te zoeken. We worden geïntroduceerd aan PK als we zien hoe hij als jonge, ambitieuze man met een volgepakte fiets door een Iraanse woestijn probeert te komen.

Zoals gebruikelijk in menig verhaal gaan we terug naar India om de oudere PK te leren kennen, die terugkijkt op zijn jongere, naïeve zelf. Hij begon zijn leven als Dalit (onaanraakbare) op de straten van Delhi, alwaar hij werd gepest. We krijgen de reden te zien waarom hij later verliefd wordt op de Zweedse Lotta: hij gelooft met hart en ziel in een voorspelling die hij hoorde toen hij jong was. Je wordt verliefd op een meisje uit een land ver weg dat een jungle heeft. Iets wat eerst absurd lijkt, maar achteraf toch waar blijkt. Of niet?

Om te kunnen overleven en te wachten op zijn grote liefde, maakt hij karikaturen op papier die hij verkoopt aan Indiërs en toeristen, waaronder Lotta, die een rondreis door India maakte. Gek van verliefdheid en door zijn geloof in de voorspelling die hij op jonge leeftijd hoorde, besluit hij Lotta op te gaan zoeken.

Terug naar de oude PK, die begint te vertellen over de roadtrip die hij besluit te maken omdat Lotta niet terug mag komen naar India. De roadtrip, die vol hindernissen zit, wordt uitgebeeld à la Indiana Jones, inclusief landkaart. Na PK krijgt Lotta de ruimte om haar kant van het verhaal te vertellen, ondersteund door oude beelden. Dit gaat zo een tijdje door, waardoor PK en Lotta om en om, samen met oude beelden, over hun opbloeiende liefde kunnen vertellen.

Na het verhaal over hun opbloeiende liefde en het feit dat Lotta niet terug mag komen naar India, besluit PK een tweedehands fiets te kopen om zo van India naar Zweden te gaan. Zijn besef van afstand was toen slecht ontwikkeld – niet zo gek, gezien zijn gebrek aan opleiding.

We zien PK eerst richting de Pakistaanse grens gaan, alwaar hij onderweg nieuwe mensen leert kennen. Na een kleine teleurstelling aan de Pakistaanse grens weet hij dankzij hulp naar Kabul te vliegen. In Iran – we zien oude beelden van Iran anno 1977 – vervolgt PK zijn reis. Hij belandt na uitputting bij de Kaspische Zee, waar hij onverwacht hulp krijgt om zo gemakkelijk naar Turkije te komen.

Niet veel later komt hij aan in Istanbul, alwaar hij dankzij anonieme hulp via de post een treinticket weet te krijgen van Istanbul naar Wenen. Een hele opluchting, omdat hij al ruim een jaar onderweg is en veel tegenslagen heeft ondervonden. In de trein, nabij de Duitse grens, lijkt het erop dat PK in de problemen komt met zijn paspoort, maar hij mag met zijn spullen en zijn fiets door naar Zweden, alwaar Lotta onverwacht op hem wacht. Alles wordt ondersteund door oude beelden – voor de nostalgie –, erg mooie muziek en een vleugje humor.

Het einde voelde wat zoetsappig en vrij standaard. Het geheel is een vrij vermakelijke film die weinig speciaals is, maar door de combinatie van oude beelden en het ophalen van oude herinneringen samen met je oude liefde kijkt het vrij aardig weg.

★★½☆☆☆

The Cycle of Love draait nu in de bioscoop. Bekijk hieronder de officiële trailer.

Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een (virtuele) koffie of steun The Nerd Shepherd door ons te volgen op Facebook, X, Instagram en Google! Voor de laatste updates over je favoriete Netflix-series, word lid van onze Alles over Netflix Facebook-groep. Zo mis je geen enkel nieuwtje!