Recensie 'Resident Evil' – Zach Cregger trapt het gaspedaal in en laat niet meer los

Resident Evil, de nieuwe film van Zach Cregger, is de 3e poging van Hollywood om een geslaagde verfilming te manifesteren. Eerder werd een poging ondernomen door Paul W.S. Anderson (Mortal Kombat, Alien vs Predator) en later ook door Netflix. De eerste bleek een groot succes bij het publiek (niet bij critici) en kreeg meerdere vervolgen. Aan de Netflix poging zal ik geen woorden vuil maken, maar nu is het dus de beurt aan Zach Cregger. Een getalenteerd filmmaker en schrijver die normaal gesproken geen franchises oppakt maar enkel eigen werk doet. Is drie keer scheepsrecht?

De film begint met een tracking shot achter onze protagonist Bryan (gespeeld door Austin Abrams). Bryan is medisch koerier en is op weg naar het plaatselijk ziekenhuis om wat af te geven. Kort hierna krijgt hij de vraag of hij toch nog 1 ritje wil doen. Waarom ook niet? Het is nu eenmaal “double pay”. Geld wat hij goed kan gebruiken aangezien zijn vriendin zwanger blijkt en er dus een nieuwe, nog onbekende, toekomst te wachten staat voor deze nog relatief onvolwassen jongeman. Door hevige sneeuwval en lastig terrein is hij op weg naar Raccoon City wanneer hij plotseling een vrouw aanrijdt.

Al snel blijkt dat de dame in kwestie geen normale vrouw is maar een gemuteerde vrouw. Een van velen. Fans van de games weten waar ik heen ga. Vluchtend voor deze vrouw en andere gevaren, moet Bryan zien te ontkomen. Er staat veel op het spel want in zijn pakketje blijkt een heus antivirus te zitten. On the road komt hij iemand tegen die werkt voor de mysterieuze Umbrella Corporation en geeft aan dat alles van dit antivirus afhangt en dus moet Bryan op een hels avontuur om de mensheid te redden.

Meer plot dan dit is er niet en dat hoeft ook niet. Resident Evil drukt vanaf seconde 1 het gaspedaal in en laat dit enkel los voor 1 minuut en 9 seconden ergens halverwege. Als kijker gaan we met Bryan mee op reis. Constant on the move en altijd blik vooruit op de missie. Net als in de games. Bryan moet probleemoplossend te werk gaan. De beste jongen komt net kijken, is onvolwassen, en heeft weinig ervaring in het leven. Ook met vuurwapens heeft hij weinig ervaring en het zorgt in veel gevallen dan ook voor spannende confrontaties en onverwachte momenten.

Wie Zach Cregger’s eerdere werk (Barbarian, Weapons) heeft gezien weet dat hij gek is op horror tropes. Een krakende trap, een lange donkere gang of iets wat snel richting de camera rent. Cliché zou je zeggen, maar Cregger weet heel slim om te gaan met de valkuilen van het genre en het verwachtingspatroon van de gemiddelde horror fan. Op speelse wijze weet hij, net als in zijn eerdere werken, spanning op te bouwen en vast te houden. We weten niet wat er gaat gebeuren en in de zaal hoorde ik dan ook regelmatig iemand schrikken. Ik niet natuurlijk.

Resident Evil duurt 97 minuten. In een tijd waar veel films ruimschoots de 2 uur passeren is het werkelijk een verademing. De eerder genoemde vlotte pacing helpt hier. Alle onzin is weggestript. Samen met Bryan gaan we op missie en er is weinig tot geen tijd voor karakterontwikkeling. Is ook niet nodig want Bryan is het enige, echte, personage waar we iets van hoeven te weten. We weten net genoeg en nooit te weinig. Er is ook geen tijd voor diepe, filosofische vraagstukken. Behalve dan dat een pandemie van mensen monsters maakt.

Spannende momenten in intieme settings volgen zich op met meer grootschalige actie in settings die fans van de game zullen herkennen. Van donkere tunnels, tot een verlaten (?) boerderij en van een donker besneeuwd bos tot een laboratorium. Fans van horror zullen geleerde lessen tegenkomen uit The Thing en inspiratie zien van David Cronenberg. Het einde van de film gaat dan ook later nog in diverse lijstjes terugkomen. Echte Resident Evil fans zullen bepaalde details uit de games herkennen, en er is zelfs 1 ijzersterke grap die iets te maken heeft met de verkeerde sleutel voor het verkeerde slot. Herkenbaar?

Als fan van de games wil ik iedereen sterk aanraden deze film te gaan bezoeken. Als fan van horrorfilms ook. Maar ook als fan van films in het algemeen. En ja, in de bios op het grote scherm. Dus niet wachten tot hij op streaming komt. Sommige films komen eenmaal veel beter tot hun recht in een zaal met publieksbeleving. Dit is zo’n film. Cregger gebruikt soms iets te veel humor (hij heeft na test screenings er al veel humor uitgehaald) maar het mag de uiteindelijke pret niet drukken. Resident Evil is een genot om te beleven en naar te kijken, en het doet wat Zegger’s eerdere werk ook deed; verrassen. Het neemt je mee op avontuur en het laat je na de film even beseffen waarom we ook alweer naar de bioscoop gaan.

★★★★☆

Resident Evil draait nu in de bioscoop. Bekijk hieronder de officiële trailer.

Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een (virtuele) koffie of steun The Nerd Shepherd door ons te volgen op Facebook, X, Instagram en Google! Voor de laatste updates over je favoriete Netflix-series, word lid van onze Alles over Netflix Facebook-groep. Zo mis je geen enkel nieuwtje!