Netflix heeft vandaag de Argentijnse film Strangers in
the Park (Parque Lezama) toegevoegd aan het aanbod. De film is
geregisseerd door Juan José Campanella en is gebaseerd op het toneelstuk I’m
Not Rappaport van Herb Gardner. De hoofdrollen worden gespeeld door Luis
Brandoni en Eduardo Blanco. Het verhaal speelt zich grotendeels af op één plek: een
bankje in Parque Lezama, een historisch park in het zuiden van Buenos Aires.
Daar ontmoeten twee oudere mannen elkaar. Hun gesprekken vormen de kern van de
film.
Strangers in the Park vindt zijn oorsprong in het
toneelstuk I’m Not Rappaport, dat in 1985 op Broadway in première ging.
Het stuk werd geschreven door Herb Gardner en won datzelfde jaar de Tony Award
voor beste toneelstuk. In de originele versie volgen we twee oudere mannen die
elkaar regelmatig treffen op een bankje in Central Park in New York.
In 1996 regisseerde Gardner zelf een filmversie met Walter
Matthau en Ossie Davis in de hoofdrollen. Die adaptatie breidde het verhaal uit
met extra locaties en scènes die in het toneelstuk alleen werden genoemd.
De Argentijnse regisseur Juan José Campanella koos een
andere aanpak voor zijn verfilming. Hij baseerde zijn film op de Argentijnse
toneelversie Parque Lezama, waarin Luis Brandoni en Eduardo Blanco
jarenlang samen op het podium stonden. Campanella regisseerde destijds ook die
toneelproductie.
Twaalf jaar na de première van dat toneelstuk bracht hij nu
een filmversie uit. In plaats van het verhaal uit te breiden met nieuwe
locaties, blijft de film dicht bij de oorspronkelijke structuur van het
toneelstuk.
Gesprekken op een parkbank
Het verhaal van Strangers in the Park draait om
Antonio en León. Antonio, gespeeld door Eduardo Blanco, werkt als conciërge in
een appartementencomplex. Zijn zicht verslechtert langzaam en hij vreest dat
hij binnenkort zijn baan zal verliezen. Een gesprek met de beheerder van het
gebouw lijkt dat vermoeden te bevestigen.
Luis Brandoni speelt León, een man die graag verhalen
vertelt over zijn verleden. Zijn verhalen zijn vaak zo uitgebreid dat het
onduidelijk wordt wat waar is en wat niet. León beweert onder meer dat hij in
het verleden betrokken was bij spionageactiviteiten.
Wanneer de twee mannen elkaar ontmoeten op een bankje in het
park, verloopt hun eerste gesprek moeizaam. Antonio raakt geïrriteerd door
Leóns eindeloze verhalen. Toch blijven ze elkaar ontmoeten. In de loop van
verschillende dagen praten ze over hun leven, hun families en hun vroegere
relaties.
Tijdens deze gesprekken vertelt León ook over zijn politieke
verleden. Hij presenteert zichzelf als iemand die zijn hele leven betrokken was
bij linkse politieke bewegingen en maatschappelijke strijd. Antonio staat daar
heel anders in. Hij is voorzichtig en probeert conflicten juist te vermijden.
Andere bezoekers van het park
Hoewel het verhaal vooral draait om de gesprekken tussen de
twee mannen, verschijnen er ook andere personages in het park. Zo is er een
jonge vrouw die regelmatig op een bankje zit te lezen. Ook duikt Leóns
vervreemde dochter op. Daarnaast lopen er in het park een dief en een kleine
drugsdealer rond. Zij zorgen af en toe voor confrontaties met de twee oudere
mannen.
De ontmoetingen vinden plaats op verschillende momenten van
de dag. Terwijl de gesprekken doorgaan, verandert ook het licht in het park. De
scènes verschuiven langzaam van middag naar avond.
Strangers in the Park is nu te zien op Netflix.
Bekijk hieronder de officiële trailer.
Blijf op de hoogte van jouw favoriete Netflix-films en
-series
Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een
(virtuele) koffie of
steun
The Nerd Shepherd door ons te
volgen op
Facebook,
X,
Instagram en
Google
Nieuws! Voor de laatste updates over je favoriete Netflix-series, word
lid van onze
Alles
over Netflix Facebook-groep. Zo mis je geen enkel nieuwtje!