Wie op Netflix graag buiten de bekende horrorhits zoekt,
kan met Psalm 21 een opvallende ontdekking doen. Deze Zweedse horrorfilm
heeft weinig interesse in rondvliegende ledematen of iedere tien minuten een
harde jumpscare. In plaats daarvan krijg je een beklemmend verhaal over geloof,
schuld en trauma. Henrik Horneus, gespeeld door Jonas Malmsjö, is een geliefde
priester. Thuis loopt het allemaal wat minder soepel. Vooral het contact met
zijn zoon laat te wensen over. Dan krijgt Henrik plotseling te horen dat zijn
vader is overleden. Ook hij was priester en blijkt onder nogal vreemde
omstandigheden te zijn verdronken. Henrik vertrekt meteen naar het afgelegen
dorp in Noord-Zweden waar zijn vader woonde.
Onderweg denkt Henrik een kind te hebben aangereden. Niet
veel later belandt hij bij Ivar en zijn familie. Vanaf dat moment stapelen de
vreemde gebeurtenissen zich op. Verschijningen, nachtmerries en herinneringen
lopen steeds meer door elkaar. Henrik begint zich ondertussen af te vragen of
hij wordt achtervolgd of simpelweg zijn verstand verliest.
Geen simpele horror
Wie bij
Psalm 21 een traditionele bovennatuurlijke
horrorfilm verwacht, komt bedrogen uit. Dat is waarschijnlijk ook een reden
waarom de film de kijkers flink verdeelt. De
horror is vooral een middel om een
veel grimmiger verhaal te vertellen. De film duikt in thema's als religieuze
macht, hypocrisie, misbruik en het bijna automatische respect voor mensen met
aanzien.
Dat maakt Psalm 21 interessanter dan de gemiddelde
spookfilm. De enge gebeurtenissen zijn niet alleen bedoeld om je uit je stoel
te laten springen. Langzaam wordt duidelijk dat achter de griezelige beelden
iets veel menselijkers schuilgaat. Juist dat kan een stuk enger zijn.
Lekker akelig
Regisseur Fredrik Hiller weet ondertussen precies hoe hij
een nare sfeer moet neerzetten. Het donkere landschap van Noord-Zweden helpt
daar flink bij. Verlaten wegen, sombere huizen en eindeloze duisternis doen de
rest. Vooral de verschijningen uit Henriks verleden zijn sterk. Zijn overleden
moeder duikt meerdere keren op en ziet er bij iedere verschijning iets minder
gezond uit. Laten we het daarop houden.
Veel meer dan horror
Dat de film niet voor iedereen is, blijkt ook uit de
reacties van IMDb-gebruikers. Sommige kijkers vinden zelfs dat het label horror
de verkeerde verwachtingen schept.
Eén gebruiker schrijft: “Ik begrijp heel
goed waarom bepaalde mensen deze film meteen zouden afwijzen, omdat dit,
ondanks wat ze misschien verwachten, geen horrorfilm is. Het is een
vernietigende aanklacht tegen fundamentalistische religie en een onderzoek naar
de verwoestende gevolgen die seksueel misbruik van kinderen op vele levens kan
hebben.”
Een andere IMDb-gebruiker trekt ongeveer dezelfde conclusie
en laat weinig ruimte voor twijfel: “Dit is geen bovennatuurlijke horrorfilm!
Dit is commentaar op misbruik, hypocrisie, elitisme en het blinde respect van
de massa voor bevoorrechte autoriteitsfiguren. Iets wat mogelijk wordt gemaakt
door het creëren en manipuleren van bijgelovige overtuigingen.”
Stevige kost dus. Wie Psalm 21 aanzet voor een simpel
potje spoken kijken, krijgt duidelijk iets anders voorgeschoteld. De
bovennatuurlijke elementen zijn aanwezig, maar onder de motorkap probeert de
film vooral iets te zeggen over geloof, macht en de schade die mensen elkaar
kunnen aandoen.
Blijf op de hoogte van jouw favoriete Netflix-films en
-series
Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een
(virtuele) koffie of
steun
The Nerd Shepherd door ons te
volgen op
Facebook,
X,
Instagram en
Google! Voor
de laatste updates over je favoriete Netflix-series, word lid van onze
Alles over Netflix
Facebook-groep. Zo mis je geen enkel nieuwtje!