Laten we er niet omheen draaien: Dragonkin: The
Banished begeeft zich op terrein waar middelmaat genadeloos wordt
afgestraft. In het ARPG-genre ligt de lat hoog en de schaduw van Diablo
is allesoverheersend. Toch probeert ontwikkelaar Eko Software niet krampachtig
te imponeren met loze beloftes. In plaats daarvan kiest de studio voor een
nuchtere, toegankelijke basis, en juist die keuze blijkt verrassend effectief.
Het verhaal is rechtlijnig en functioneel. De Dragon Lords
keren terug en zetten de wereld in vuur en vlam. Jij behoort tot de Dragon
Hunters en moet die dreiging stoppen. Geen complexe politieke intriges of diepe
karakterstudies, maar een helder kader waarbinnen de actie centraal staat. Dat
past goed bij het soort game dat dit wil zijn.
De eerste verrassing zit in de proloog. In plaats van je
direct vast te zetten aan één class, laat de game je kort kennismaken met alle
vier de speelstijlen. De Knight, Barbarian, Oracle en Tracker voelen elk anders
aan en geven meteen een goed beeld van wat je kunt verwachten. Dat is geen
overbodige luxe, want die keuze bepaalt hoe je de rest van de game beleeft. Na
deze introductie begin je opnieuw met jouw gekozen personage, maar dan met een
duidelijk idee van wat (voor jou) werkt.
Zodra de proloog achter de rug is, komt Dragonkin: The
Banished écht op gang. De gameplay draait om snelle gevechten, loot
verzamelen en je personage steeds verder uitbouwen. Dat klinkt bekend – en dat
is het ook – maar de uitvoering is zeer degelijk. Vijanden vallen in groepen
aan, abilities voelen soepel en het tempo ligt hoog genoeg om je aandacht vast
te houden.
Op technisch vlak presteert de game prima. Op pc loopt alles
uitstekend. Op
Steam Deck blijft het speelbaar, al zie je daar wel dat de
grafische afwerking minder scherp is. Het zijn geen dealbreakers, maar het
verschil is merkbaar. Meer dan prima dus als je onderweg verder wilt spelen.
Waar de game duidelijk kiest voor toegankelijkheid, is de
moeilijkheidsgraad. Die ligt namelijk relatief laag. Vijanden vormen zelden een
serieuze bedreiging en ook bossfights voelen beheersbaar. Dat zorgt ervoor dat
je snel progressie boekt en zonder frustratie door de content heen gaat. Voor
nieuwe spelers is dat prettig. Voor ervaren ARPG-spelers kan het echter wat te
veilig aanvoelen.
Het meest ambitieuze onderdeel van de game is zonder twijfel
de Ancestral Grid. Dit systeem laat je vaardigheden aanpassen via een soort
puzzelstructuur. In theorie biedt dit veel vrijheid en diepgang. In de praktijk
is het vooral in het begin even zoeken. De game legt niet altijd goed uit wat
er precies gebeurt, waardoor je soms onbewust veranderingen doorvoert in je
build of zelfs je besturing. Dat haalt je even uit de flow.
Voor een relatief laag bedrag krijg je een flinke
hoeveelheid content. Voor spelers die nieuwsgierig zijn naar het genre of een
lichtere instap zoeken, is dit een heel aantrekkelijke optie. Waar games als Diablo
soms overweldigend kunnen zijn, is Dragonkin: The Banished een ideale
instap in het ARPG-genre.
Wat vooral blijft hangen, is dat de game precies weet waar
het sterk in is. Het probeert niet krampachtig de concurrentie te overtreffen,
maar bouwt rustig aan een eigen identiteit: toegankelijk, soepel en met genoeg
ruimte om te groeien. Onder de streep is dit een game met een aantal
tekortkomingen, maar ook met een stevige fundering.
Dragonkin: The Banished is nu beschikbaar op pc en verschijnt op 19 maart voor PlayStation5 en Xbox Series X|S.
Blijf op de hoogte van jouw
favoriete games
Heb je genoten van dit artikel?
Trakteer ons dan op een
(virtuele) koffie of steun
The Nerd Shepherd door ons
te volgen op
Facebook,
X en
Instagram! Voor de
laatste updates over je favoriete films, series en games, word lid van onze
Facebook-groep en abonneer je op het YouTube kanaal van
Insight. Zo mis je écht geen enkel nieuwtje!