Naar inhoud springen

Recensie: 'Time and Water' – Schitterende tijdcapsule voor toekomstige generaties

Films
vUOZXMD0bcVDPeffCXv34aya9zE
Time And WaterOnze beoordeling2.0/5
De IJslandse documentaire Time and Water gaat over verdwijnende gletsjers en vervagende familieherinneringen. Het geheel is opgezet als een filmessay met een belangrijke boodschap, maar door de persoonlijke aanpak zal de documentaire in deze vorm waarschijnlijk slechts een beperkte groep filmhuisbezoekers aanspreken.
Time and Water presenteert zichzelf als een tijdscapsule, gevuld met indrukwekkende beelden van gletsjers, vulkanen en historische opnamen van de IJslandse natuur. Al snel wordt duidelijk dat de documentaire ook iets wegheeft van een uitgebreide homevideo, waarin schrijver Andri Snær Magnason zijn familiegeschiedenis gebruikt om toekomstige IJslandse generaties te waarschuwen voor de gevolgen van klimaatverandering.
Ondersteund door prachtige, rustige muziek vertelt Magnason hoe zijn familieleden vaak tot de eersten behoorden die bepaalde gletsjers verkenden en soms ook tot de laatsten die ze in hun oorspronkelijke staat meemaakten. De kijker wordt voortdurend meegenomen naar indrukwekkende ijslandschappen, waarvan sommige inmiddels verdwenen zijn en andere langzaam dreigen te verdwijnen. De beelden maken duidelijk hoe snel een landschap dat eeuwenlang onveranderlijk leek, binnen één mensenleven kan veranderen.

Verdwenen gletsjers

Een van de sterkere momenten in de documentaire is wanneer de beelden even plaatsmaken voor de krachtige, natuurlijke geluiden van een nog bestaande gletsjer. Het is een indrukwekkend rustpunt, waarna de kijker met de neus op de feiten wordt gedrukt. De IJslandse gletsjer Ok verloor in 2014 officieel zijn status als gletsjer. Om duidelijk te maken wat daarmee verloren gaat, toont Magnason prachtige beelden van andere gletsjers die gelukkig nog wel bestaan, maar waarvan de toekomst allerminst zeker is.
Naast de natuur besteedt Time and Water aandacht aan de culturele geschiedenis van IJsland. Historische boeken, traditionele rijmvertellingen, de zogeheten rímur, en oude sprookjes laten zien hoe sterk het IJslandse landschap met de verhalen en gebruiken van zijn bewoners is verweven.
Toch blijft Magnason vooral dicht bij zijn eigen familie. Regelmatig verschijnen familieleden in beeld, omringd door vulkanische landschappen, terugtrekkende gletsjers en oude familiefoto's. Ook de prachtige bloemenfoto's die zijn grootvader maakte, krijgen uitgebreid aandacht.

Meer dan smeltend ijs

Om het verdwijnen van de gletsjers in een breder perspectief te plaatsen, maakt de documentaire een korte uitstap naar een watermuseum, waar water van verschillende gletsjers wordt bewaard en tentoongesteld. Het is een bijzonder idee: water als tastbare herinnering aan natuurverschijnselen die ooit vanzelfsprekend waren, maar inmiddels niet meer bestaan.
Magnason beperkt zich bovendien niet tot het smeltende ijs. Ook de vogelrotsen, waar vroeger enorme aantallen zeevogels broedden, raken steeds leger. Daarmee wordt duidelijk dat niet alleen het landschap verandert, maar ook het leven dat er eeuwenlang deel van uitmaakte.
Tegelijkertijd verliest Magnason oudere familieleden, waardoor ook persoonlijke herinneringen en verhalen langzaam verdwijnen. De documentaire probeert zo een verband te leggen tussen het verdwijnen van de natuur en het vervagen van de familiegeschiedenis. Wat generaties lang als normaal werd beschouwd, dreigt binnen één mensenleven voorgoed verloren te gaan.
ggcvq5OzsuuSGyiuH7iwXpfA6QE

Persoonlijk verteld

De opzet van Time and Water als tijdscapsule is zonder meer interessant. De documentaire wil vastleggen hoe IJsland er anno 2026 nog uitziet, zodat toekomstige generaties kunnen zien welke gletsjers, natuurgebieden en tradities ooit deel uitmaakten van het dagelijks leven. De prachtige natuurbeelden en sfeervolle muziek geven het geheel regelmatig een bijna poëtisch karakter.
Toch schuilt juist in de persoonlijke aanpak ook de grootste zwakte van de documentaire. Magnason besteedt zoveel aandacht aan zijn eigen familiegeschiedenis, oude herinneringen en persoonlijke beelden dat het grotere, urgentere verhaal regelmatig naar de achtergrond verdwijnt. De relatie tussen het verdwijnen van gletsjers en het verlies van familieleden is begrijpelijk, maar wordt zo nadrukkelijk vanuit zijn eigen belevingswereld verteld dat de boodschap onvoldoende universeel overkomt.
Daardoor voelt Time and Water regelmatig meer als een persoonlijk familiealbum dan als een indringende documentaire over de ingrijpende veranderingen in de IJslandse natuur. De vele familieherinneringen halen de aandacht weg van het onderwerp dat juist een veel groter publiek zou moeten raken.
uTxeOWC7oZpdiXyggz77Y0Jpy8I

Indrukwekkend, maar niet overtuigend

Time and Water is een documentaire met een belangrijke boodschap, indrukwekkende natuurbeelden en prachtige muziek. De combinatie van verdwijnende gletsjers en vervagende familieherinneringen biedt genoeg stof voor een aangrijpend filmessay.
Helaas zorgt de nadruk op de persoonlijke familiegeschiedenis ervoor dat de documentaire zijn grotere boodschap onvoldoende krachtig weet over te brengen. Wat een universele waarschuwing had kunnen zijn, blijft daardoor te veel steken in een intieme terugblik. Een visueel prachtige, maar uiteindelijk niet helemaal geslaagde documentaire.
Time and Water draait nu in de bioscoop. Bekijk hieronder de officiële trailer.

Blijf op de hoogte van jouw favoriete Netflix-films en -series

Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een (virtuele) koffie of steun The Nerd Shepherd door ons te volgen op Facebook, X, Instagram en Google! Voor de laatste updates over je favoriete Netflix-series, word lid van onze Alles over Netflix Facebook-groep. Zo mis je geen enkel nieuwtje!
loading

Loading