Recensie: 'The Texas Chainsaw Massacre' – Een meedogenloze klassieker zonder genade

Het is 1974. We zien lege landschappen, die onder een harde warme zon extra eenzaam aanvoelen. Franklin en Sally, samen met 3 vrienden, reizen door landelijk Texas om het graf van hun opa (broer en zus) te bezoeken. Ze pikken onderweg een lifter op die al snel een ongemakkelijk gevoel bij de groep opwekt. Er lijkt iets niet helemaal ok te zijn met hem en nadat hij zichzelf en Franklyn snijdt met zijn mes, werken ze hem het busje uit en gaan ze op weg naar de dichtbijgelegen benzinepomp om op adem te komen en om te tanken. Maar helaas is hier geen benzine te koop. De wagen komt pas later vanmiddag, krijgen ze te horen.

Gelukkig is het huis waar de opa van Franklin en Sally ooit woonde niet ver weg. Het huis staat leeg en er is geen teken van leven, zo lijkt. Niet veel later ontdekken ze vlakbij een huis waar een generator draait. Hier lijkt wel leven te zijn. Wat ze nog niet weten is dat de familie die daar woont helemaal niet geïnteresseerd is om ze een handje te helpen. Maar wel een hapje. Tot op dit moment heeft The Texas Chainsaw Massacre het tempo rustig weten op te bouwen. Kirk, een van de vrienden, belt bij het huis aan en als kijker ben je ondertussen zo gewend geraakt aan het ritme van regisseur Tobe Hooper dat, voor je er erg in hebt, je mond openvalt van gewelddadige verbazing en de warme, zweterige nachtmerrie van The Texas Chainsaw Massacre kan gaan beginnen.

The Texas Chainsaw Massacre heeft vanaf het begin een ongemakkelijke sfeer. Wanneer de vrienden tijdens het vroege begin van de film langs een slachtfabriek rijden en praten over hoe gruwelijk het slachtproces is, worden er ondertussen beelden getoond van nietsvermoedende koeien die in alle rust wachten op hun dood. Het mag voor zichzelf spreken dat dit thema een rode draad is in de film. Ook de lifter zorgt voor kriebelige gevoelens. Hij is een echte wildcard in de film.. Op het moment dat hij het busje verlaat zijn wij als kijker allerminst zeker van zijn afscheid. Subtiliteit als dit onderscheidt The Texas Chainsaw Massacre. Later in de film, als we kennismaken met de familie van het huis, wordt dit nog eens extra benadrukt. Ik wil er alles over vertellen maar ik gun de lezers die de film niet hebben gezien, de verrassing.

Dit specifieke moment is zonder twijfel een van de meest memorabele laatste 20 minuten van een film die ik ooit heb gezien. Hoe hier smerige, gewelddadige gruwelijkheden tot simplistische schoonheid worden verheven is werkelijk waar meesterlijk te noemen. Ongelofelijk scherpe editing die je als kijker diep vanbinnen voelt en totaal overvalt. Wederom zeer ongemakkelijk. Het is niet voor niets dat deze specifieke momenten sindsdien talloos vaak zijn nagedaan in veel slechtere films. Nergens was het zo echt en eerlijk als in The Texas Chainsaw Massacre. Overigens , voor mensen die niet van lang tafelen houden; deze film bewijst dat je binnen 80 minuten heerlijk kan BBQ'en.

Karakterontwikkeling is niet belangrijk in The Texas Chainsaw Massacre. Dingen gebeuren omdat ze gebeuren. Bijna alsof het een documentaire is. Ruw, hard, dierlijk geweld wordt zeer direct en soms juist ook heel suggestief gepresenteerd. Ook hier is schoonheid te vinden want The Texas Chainsaw Massacre is waanzinnig geschoten en ziet er werkelijk fantastisch uit in de nieuwe 4K-release. Ik zou dan ook het advies willen geven, zeker nu het Halloween maand is, om deze film in de bios te bekijken. Wellicht een laatste kans in je leven om de film met een publiek te beleven. Dit is echt een publieksfilm. De ongemakkelijkheid van de zaal gaat de ervaring enkel omhoog brengen. Durf jij te blijven zitten? Overigens is deze film thuis, in 4K of normale Blu-ray, ook een meesterwerk. Kijken dus!

Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een (virtuele) koffie of steun The Nerd Shepherd door ons te volgen op Facebook, X, Instagram en Google! Voor de laatste updates over je favoriete Netflix-series, word lid van onze Alles over Netflix Facebook-groep. Zo mis je geen enkel nieuwtje!