Deze extreme cyberpunk-horrorfilm tart élke logica en is pure waanzin

De film verscheen in het Verenigd Koninkrijk onder de titel Screams of Blasphemy en groeide langzaam uit tot een cultklassieker binnen het genre. Toch blijft het voor veel kijkers onbekend terrein, en misschien is dat maar goed ook.

Het verhaal draait om een cyborg die is ontworpen als seksslaaf. Wanneer hij niet meer functioneert zoals zijn makers willen, wordt hij zonder pardon gedumpt. Zonder herinneringen dwaalt hij door de stad, tot hij wordt gevonden door Himiko, een dakloze vrouw die zelf ook haar geheugen kwijt is.

Himiko probeert hem te helpen. Ze leert hem praten en probeert structuur te geven aan zijn bestaan. Maar zodra hij langzaam bewust wordt van zijn situatie, ontspoort alles volledig. Zijn lichaam ondergaat een groteske transformatie waarbij bloed, braaksel en andere lichaamsvloeistoffen letterlijk uit hem spuiten.

Wat volgt is geen traditioneel verhaal, maar een aaneenschakeling van chaotische, gewelddadige en surrealistische scènes. De grens tussen mens en machine vervaagt volledig, terwijl de film steeds verder afglijdt in pure waanzin.

Fukui werkte met een extreem laag budget en gebruikte guerrilla-filmmethoden. Veel scènes werden gefilmd op straat in Tokio, soms zonder vergunning. Een bekende scène toont hoe de hoofdpersoon door een menigte rent in Shinjuku. De reacties van omstanders zijn echt. Dat geeft de film een documentaire-achtige intensiteit die het ongemak alleen maar vergroot.

De productie zat vol improvisatie. Een oude rolstoel werd gebruikt als camerawagen. Rookeffecten waren moeilijk te controleren en zorgden zelfs voor problemen op de set. Toch draagt juist deze ruwe aanpak bij aan de unieke sfeer van de film.

Fukui werkte eerder als assistent aan Tetsuo: The Iron Man en dat is duidelijk terug te zien. De film zit vol industriële beelden, vervormde lichamen en agressieve montage. Daarnaast zijn invloeden zichtbaar van films als Blade Runner en The Texas Chainsaw Massacre. Toch voelt 964 Pinocchio nóg radicaler. Waar die films nog enige structuur bieden, kiest Fukui voor volledige chaos.

Interessant genoeg werd de film vertoond op het International Film Festival Rotterdam, zonder dat Fukui zelf aanwezig was. In de jaren daarna verscheen 964 Pinocchio op dvd en later op Blu-ray, onder meer in 2023 en opnieuw in 2025. Deze heruitgaven bevatten interviews en extra materiaal. De film is op dit moment helaas niet te streamen.

964 Pinocchio is geen film voor een ontspannen avond. De expliciete beelden, het gebrek aan traditionele structuur en de extreme thematiek maken het een zware kijkervaring. Toch zit er onder de chaos een duidelijke kern. De film onderzoekt identiteit, controle en wat het betekent om mens te zijn. Maar verwacht geen duidelijke antwoorden. Fukui laat je vooral achter met vragen en een ongemakkelijk gevoel.

Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een (virtuele) koffie of steun The Nerd Shepherd door ons te volgen op Facebook, X, Instagram en Google Nieuws! Voor de laatste updates over je favoriete Netflix-series, word lid van onze Alles over Netflix Facebook-groep. Zo mis je geen enkel nieuwtje!