Toen Eyes Wide Shut in 1999 uitkwam, wist het
publiek niet goed wat het ermee aan moest. Het was de laatste film van Stanley
Kubrick. Hij overleed zes dagen nadat hij zijn eerste versie had vertoond aan
Warner Bros. en de hoofdrolspelers Tom Cruise en Nicole Kidman. Dat gegeven gaf
de film meteen een bijna mythische status.
Toch was de ontvangst destijds verdeeld. Het verhaal over
een geheime elite in New York die zich overgeeft aan gemaskerde seksrituelen
werd door velen als vergezocht gezien. Cruise speelt Dr. Bill Harford, een arts
die na een ruzie met zijn vrouw Alice in een nacht vol verleiding en dreiging
belandt. Wanneer hij een besloten bijeenkomst infiltreert, merkt hij al snel
dat hij te ver is gegaan. Wat toen als overdreven werd ervaren, krijgt in het
licht van de zaak rond Jeffrey Epstein een andere lading.
De zaak-Epstein bracht een netwerk aan het licht van extreem
vermogende en invloedrijke mannen. Zijn slachtoffers waren vaak jonge vrouwen
in een kwetsbare positie. Zij werden geronseld onder het mom van massages en
financiële steun. Achter de façade van luxe en exclusiviteit ging systematisch
misbruik schuil. Privévliegtuigen, eilanden en luxueuze huizen fungeerden als
decor voor strafbare feiten.
In Eyes Wide Shut toont Kubrick een vergelijkbare
structuur van macht. De geheime bijeenkomst die Bill bezoekt, is geen chaotisch
feest, maar een strak geregisseerd ritueel. Alles straalt controle en
hiërarchie uit. De vrouwen zijn jong, naakt en anoniem. De mannen dragen
maskers en mantels. Identiteit wordt beschermd. Macht blijft onaantastbaar.
De parallellen zijn opvallend. Ook bij Epstein leek veel
bekend, maar weinig uitgesproken. Journalisten en klokkenluiders die vragen
stelden, werden geconfronteerd met druk en intimidatie. In Kubricks film
waarschuwt een mysterieuze vrouw Bill dat hij in gevaar is. Niet omdat hij iets
heeft gedaan, maar omdat hij iets heeft gezien.
Kubrick maakte geen politieke thriller. Hij onderzocht de
dynamiek tussen verlangen, jaloezie en macht binnen een huwelijk. Toch raakt de
film aan een fundamenteler punt: wat gebeurt er wanneer seksuele driften
samenkomen met institutionele bescherming en vrijwel onbeperkte middelen?
Cameraman Larry Smith, die later betrokken was bij een
gerestaureerde versie van de film, merkte in een podcast op dat het vandaag
lastig is om feit van fictie te onderscheiden door de vele complottheorieën.
Tegelijk wees hij op een bredere realiteit: machtsstructuren zijn zelden
neutraal. Ze beschermen vaak zichzelf.
Dat is precies wat Kubrick toont. Bill wordt niet fysiek
mishandeld. Hij wordt subtiel geïntimideerd. Er wordt hem duidelijk gemaakt dat
zijn carrière, reputatie en veiligheid afhankelijk zijn van zijn zwijgen. De
elite corrigeert indringers zonder sporen achter te laten.
In 1999 leek Eyes Wide Shut voor velen een
koortsachtige fantasie over seksuele geheimen in hogere kringen. Ruim twintig
jaar later klinkt de film minder absurd. Niet omdat Kubrick een specifieke zaak
voorspelde, maar omdat hij een mechanisme blootlegde: een wereld waarin geld,
status en mannelijk machtsdenken elkaar versterken. Een wereld waarin kwetsbare
vrouwen als vervangbaar worden gezien.
De zaak-Epstein maakte duidelijk hoe dicht fictie en
werkelijkheid soms bij elkaar liggen. Dat maakt Kubricks laatste film niet
sensationeel, maar des te relevanter. Eyes Wide Shut is helaas niet te
streamen; de film is wel fysiek verkrijgbaar of digitaal via Pathé Thuis.
Blijf op de hoogte van jouw favoriete films en series
Heb je genoten van dit artikel? Trakteer ons dan op een
(virtuele) koffie of
steun
The Nerd Shepherd door ons te
volgen op
Facebook,
X,
Instagram en
Google
Nieuws! Voor de laatste updates over je favoriete films, series en games,
word lid van onze
Facebook-groep.
Zo mis je geen enkel nieuwtje!